سُنّت کنگئے اَهد و پئیمان
17
اِبراما که نئوَد و نُه سال بوت، هُداوند آییئے دێما زاهر بوت و گوَشتی:
”من پُرواکێن هُدا آن، منی راها برئو و په بێمئیاری زند بگوازێن.
2 من وتی و تئیی نیامئے اَهد و پئیمانا پَکّا کنان که تئیی چُکّ و نماسگان سکّ بازَ کنان.“
3 گڑا اِبرام دێم په چێر کپت و هُدایا گۆن آییا گوَشت:
4 ”بچار، اے گۆن تئو منِ هُدائے اَهد و پئیمان اِنت که تئو بازێن کئومێئے پتَ بئے.
5 چه اِد و رند تئیی نام اِبرامَ* نبیت، تئیی نام اِبراهێمَ* بیت، چێا که من ترا بازێن کئومێئے پت کرتگ.
6 من ترا سکّ باز پُرسَمرَ کنان و چه تئو کئوم و راج جۆڑَ کنان و چه تئو بادشاه وَدیَ بنت.
7 من وتی و تئیی نیامئے اَهد و پئیمانا اَبدمانێن اَهد و پئیمانے جۆڑَ کنان، گۆن تئو و گۆن تئیی آیۆکێن نَسل و پَدرێچا.
من تئیی هُدا آن و چه تئو رند تئیی پُشپَدئے هُدا بان.
8 من کَنهانئے سجّهێن سرڈگارا، که انّون تئو اِدا دَرامَدے ائے، تئیی و چه تئو رند تئیی نَسل و پَدرێچئے اَبَدی مِلکتَ کنان و آیانی هُدا بان.“
9 گڑا هُدایا گۆن اِبراهێما گوَشت:
”بله تئوِ اِبراهێم باید اِنت منی اَهد و پئیمانا برجاه بدارئے، تئیی جند و تئیی نَسل و پَدرێچ، پُشت در پُشت.
10 منی اَهد و پئیمان گۆن تئیی جندا و چه تئو رند گۆن تئیی پُشپَدا اِش اِنت و باید اِنت شما برجاهی بدارێت:
شمئے هر مردێن باید اِنت بُرُّک و سُنّت کنگ ببیت.
11 شما وتا سُنّت بکناێنێت.
اے هما اَهد و پئیمانئے نشانیَ بیت که منی و شمئے نیاما اِنت.
12 آیۆکێن نَسل و پَدرێچانی تها، شمئے نیاما هَمُک هَشت رۆچیگێن مردێنچُکّ باید اِنت سُنّت کنگ ببیت، تهنا شمئے جندئے لۆگئے چُکّ نه، هما زَرهریدێن* گُلامچُکّ هم که شمئے نَسل و پَدرێچ نهاَنت و شما چه ڈنّی مردمان په بها زُرتگاَنت، آ هم سُنّت کنگ ببنت.
13 تُرے شمئے لۆگا پێدا ببنت یا که شما آیان په بها بگرێت، باید اِنت سُنّت کنگ ببنت.
اے پئیما شمئے جسم و جانا، منی اَهد و پئیمان اَبدمانَ بیت.
14 هر سُنّت نکرتگێن مردێن که جِسمی سُنّت کنگ نبوتگ، چه وتی کئوما سِندگَ بیت، چێا که منی اَهد و پئیمانی پرۆشتگ.“
15 هُدایا گۆن اِبراهێما گوَشت:
”بله وتی لۆگی ساراییا چه اِد و رند سارایی تئوار مکن، آییئے نام سارَهَ* بیت.
16 من برکتیَ دئیان و ترا چه آییا مردێنچُکّے بیت.
من سارَها برکتَ دئیان و آ کئومانی ماتَ بیت، کئومانی بادشاه چه آییا پێدا بنت.“
17 گڑا اِبراهێم دێم په چێر کپت و کندِتی و وتی دلا گوَشتی:
”چه سَد سالیگێن مردێا چُکّے پێدا بیت؟
سارَه نئوَد سالَگیا چُکّے کاریت؟“
18 اِبراهێما گۆن هُدایا گوَشت:
”اِسماێل وتی زندا تئیی بارگاها بگوازێنات.“
19 هُدایا گوَشت:
”اِنّه، تئیی جَن سارَه چُکّے کاریت و تئو باید اِنت چُکّئے ناما اِساک* بکنئے.
من وتی اَهد و پئیمانا گۆن اِساکا برجاهَ داران و چه آییا رند، اے په آییئے نَسل و پَدرێچا اَبدمانێن اَهد و پئیمانے بیت.
20 اِسماێلئے بارئوا هم من تئیی هبر گۆش داشت:
من آییا اَلّم برکتَ دئیان، آییا پُرسَمرَ کنان و آییئے نَسل و پَدرێچا سکّ بازَ کنان.
آ دوازده شَهزادگئے پتَ بیت و چه آییا مزنێن کئومے پێدا کنان.
21 بله وتی اَهد و پئیمانا گۆن اِساکا برجاهَ داران که دێمی سالا همے وهدا چه سارَها پێدا بیت.“
22 وهدے هُدایا وتی هبر گۆن اِبراهێما هلاس کرتنت، چه آییئے کِرّا بُرزاد شت.
23 هما رۆچا اِبراهێما وتی چُکّ اِسماێل، وتی لۆگا پێدا بوتگێن سجّهێن مَردێن و زَرهریدێن گُلام، لۆگئے سجّهێن مَردێن زُرت و سُنّت کناێنتنت، هما پئیما که هُدایا گوَشتگاَت.
24 اِبراهێم وهدے سُنّت کنگ بوت، اُمری نئوَد و نُه سال اَت.
25 آییئے چُکّ اِسماێلا سێزده سال اَت.
26 پت و چُکّ هما یکّێن رۆچا سُنّت کنگ بوتنت.
27 اِبراهێمئے لۆگئے سجّهێن مردێن، هما که آییئے لۆگا پێدا بوتگاَتنت و هما زَرهریدێن گُلام که آییا چه ڈَنّی مردمان په بها زرتگاَتنت، گۆن آییا هۆریگا سُنّت کنگ بوتنت.